ʚϊɞ طهورا

میشه کمک!؟

tahoora — Wed, 16 May 2012 22:23:00 GMT

پیش نوشت: فردا ظهر مهمون داریم .

نمای داخلی خانه :
از محل کار می رسم خانه . سر راه هم کمی خرید کرده ام . یکراست میروم آشپزخانه و مشغول کارهای میهمانی فردا می شوم .
او از سر کار می آید . نان و سبزی و میوه خریده و من در ادامه کارها مشغول سبزی پاک کردن و شتشوی میوه ها...
به اضافه اینکه خانه نامرتب است وجارو هم احتیاج دارد !

«او» مشغول خواندن اخبار سایت های خبری می شود و برای من هم می خواند . در این میان اینجانب چند بار میگویم که بیاید کمکم کند . ایشان با خونسردی تمام غرق در سایت های خبری هستند تا
می رسند به این خبر و برای من هم بلند می خوانند . بعد از خواندن ایشان ؛
من در راستای خبر خوانده شده :
- جایی ننوشته بود که آقای بهجت فرموده باشند در کارهای خانه به همسرتون کمک کنید !؟
او (در حالیکه با خونسردی مشغول ادامه ی خواندن سایت خبری مذکور است وبا شیطنت زیر پوستی خاص خودش) :
اینجا که چیزی ننوشته فک کنم توی اون چمدونه بوده که غیب شده !

- من:

و شعر !

tahoora — Sun, 13 May 2012 09:36:00 GMT

تیزی گوشه‌های ابرویت
پیچ و تاب قشنگ گیسویت
آن دوتا چشم ماجراجویت
این صدای خوش النگویت
آخرش کار می‌دهد دستم

ناز لبخندهای شیرینت
طرح آن دامن پر از چینت
«هـ» دو چشم پلاک ماشینت
شیطنت در تلفظ شینت
آخرش کار می‌دهد دستم

گیسوانت قشنگی شب توست
صبح در روشنای غبغب توست
ماه از پیروان مذهب توست
رنگ خالی که گوشه لب توست
آخرش کار می‌دهد دستم

شرم در لرزش صدای تو
برق انگشتر طلای تو
تقّ و تقِّ صدای پای تو
ناز و شیرینی ادای تو
آخرش کار می‌دهد دستم

حال پر رمز و مبهمی داری
اخم و لبخند درهمی داری
پشت آرامشت غمی داری
اینکه با شعر عالمی داری
آخرش کار می‌دهد دستم

کرده‌اند از اداره‌ام بیرون
به زمین و زمان شدم مدیون
کوچه گردم دوباره چون مجنون
دیدی آخر!... نگفتمت خاتون!
آخرش کار می‌دهی دستم

قاسم صرافان

روانشناسی گاو !

tahoora — Sun, 06 May 2012 11:48:00 GMT

روزهای جهادی امسال مصادف شده بود با عروسی یک دختر خانم و یک آقا پسر از اهالی روستا که به همین دلیل کار و بار ما چند روزی کساد بود و کسی در کلاس ها شرکت نمیکرد . رسمشان هم بود که سه روز و چهار شب عروسی می گرفتند و جشن داشتند . خب ما هم که نمی توانستیم همینطوری بیکار بچرخیم توی روستا ، می توانستیم ؟ ( مشغول ذمبه اید اگر نفهمیده باشید ما چقدر روحیه ی جهادی داریم و بیکاری را بر نمیتابیم :دی) نتیجه این شد که در راه کسب تجربیات جدید گام برداشتیم ، گام برداشتنی !

یکی از این تجربیات؛ شیردوشیدن از گاو بود . حالا ما یک گاوی میگوییم و شما یک گاوی می شنوید . ولی به این سادگی ها هم نیست . این موجود مفید ، روح و روان لطیفی دارد برعکس صدای نکره و هیکل بزرگش . مثلا اگر یک مقدار بی توجه به حالات روحی اش نزدیکش بروی با دُم مبارکش می کوبد بر سرو رویت . حالا خدا نیاورد روزی را که بخواهد به کسی لگد بزند !

در راستای همین کسب تجربیات جدید و با تکیه بر مباحث روانشناسی گاو (!) " آقای همسر " اقدام به انجام عملیات "تجربه جدید " نمود . و حدود دو کیلو از گاو محترم شیر دوشید !
حالا بماند که این وسط گاو محترم چقدر با دُم مبارکش " او " را مورد لطف و عنایات خاصه اش قرار داد :دی

پ.ن : حق السکوت میگیرم بقیه عکس ها رو نذارم توی وبم

معلم محبوب !

tahoora — Tue, 01 May 2012 12:19:00 GMT

"او" را گذاشته بودند سرگروه تیم آموزشی . برای تفریح بچه ها یک روز رنگ و گواش و قلمو با خودش آورد روستا که به بچه ها نقاشی یاد بدهد و از آنجایی که خط خوبی هم دارد چند تا شابلون " صلوات " خطاطی کرد که با شاگردانش بروند روی تنه ی درخت ها یا دیوارها بوسیله رنگ و شابلون صلوات بنویسند .

یکی از اهالی روستا مرغ سفیدی داشت که به علت شرور بودن این مرغ بلا ٬ پایش را با نخ می بست به میله های دیواره ی طویله اش !
داشتم از کنار خانه ی این بنده خدا رد می شدم که دیدم ٬ اع ! رنگ پر های مرغه بنفش شده !!!

پرسیدم که چه بلایی سر این بیچاره آمده !؟
صاحبش گفت :معلم پسر بچه ها بهشون گفته بوده هر چیزی رو که زشت باشه می شه با رنگ کردن قشنگش کرد ! پسر همسایه هم وقتی من صحرا بودم اومده این مرغه رو گرفته رنگ کرده چون به نظرش زشت بوده ! (تاثیر نفوذ کلام معلم رو کیف کردید ؟:دی)
یعنی من :

موقع برگشت توی مینی بوس از " او " پرسیدم که چی گفتی به بچه ها !؟ رفتن مرغ فلانی رو برداشتن رنگ کردن !
با کمال تعجب گفت اع ! من راجع به در های زنگ زده باهاشون صحبت کرده بودم و اینکه چیزهایی از این قبیل رو که زشت می شن میشه با رنگ زدن قشنگ کرد !

خدا بخیر بگذرونه . فکر کنم دفعه ی بعد که بریم جهادی گاوها و گوسفندها و بزها و خلاصه همه حیوونها به رنگ دلخواه بچه ها در اومده باشند !

حاشیه بر اصل شاید هم اصل بر حاشیه : روزت مبارک آقای معلم :) ( روز خودمان هم مبارک البته )

هوالحبيب الذي ترجى شفاعته

tahoora — Sat, 21 Apr 2012 11:40:40 GMT

زاویه شمالی بین الحرمین را " نمایشگاه فاطمیه " زده اند . بلندگوها صدای نوحه پخش میکنند و هرچند ساعت یکبار گروه های مختلف که از بین الحرمین رد می شوند روبه روی این نمایشگاه حلقه میزنند و سینه زنی میکنند . جوان ها پیراهن مشکی پوشیده اند و پای برهنه در بین الحرمین راه می روند .

مطلب زیاد است اما حال نوشتن نع !
فاطمیه هر کجا رفتید به یاد شهدای گمنام اروند هم باشید ..

بهشت سامرا

tahoora — Wed, 18 Apr 2012 09:13:00 GMT

صدایم می کند و می گوید که رسیدیم سامرا . خستگی و کم خوابی این روزها رمقم را برده . کاش میشد با ماشین تا جلوی در حرم رفت !
آفتاب سوزان شده . هوا هم خیلی گرم . برعکس چند روز پیش که باران های زیبایی می بارید .

سامرا با قبل خیلی تفاوت کرده . خاک های جلوی ورودی صحن را سامان داده اند . اما هنوز همانجا هستند . فقط تفاوتش این است که یه حصیر ساده انداخته اند و مسیر عبور و مرور زائران را مشخص کرده اند و بقیه خاک ها را زده اند کنار . اما هنوز چشم غربت حرم سامرا را می بیند که میان خاکها و آجرها فریاد مظلومیت می کشد .

جلوی در ورودی چای میدهند . چای که چه عرض کنم ٬ قیر است ! انقدر سیاه که هر چه فکر میکنم بخورمش نمی توانم . اما " او " می خورد با همان استکان های کمر باریک دهنی ! بعد هم رو به من میگوید : از دستت رفت !

اول می رویم سرداب . محوطه ای را که چند ماه پیش ساخته بودند برای مصلی ، بسته اند تا آیینه کاری کنند . مسیر سرداب شده همان پله های باریک ورودی و یک ذره جای خود سرداب و پله های خروجی . همین !

بعد می رویم حرم . ساعت ۲ ظهر است . گشنه ام شده . دلم میخواهد بیفتم وسط صحن و بخوابم .
می رود برای زیارت . من هم می آیم سمت ایوان قبله که بروم زیارت . باب قبله شلوغ است . یک لحظه بوی کباب خوابم را می پراند . می دوم سمت ورودی مردانه و صدایش میزنم .

می رویم به مضیف حرم سامرا . تازه ساخته شده . چند ماه پیش که آمدم در حال ساخت بود و در صحن حرم، به زائران طعام میدادند . در هوای خنک ِ مضیف می نشنیم . غذا کباب است . هم خوابم می پرد و هم سیر می شوم از برکت امامین عسگریین . یه یاد همه دوستان و آشنایان .با هر قاشق اسم یکی را می بریم و جایش را خالی میکنیم .

کم کم صحن شلوغ می شود . هر چه روبه غروب می رود ، حرم با همه ی سادگی اش دلربا تر می شود . صدای قشنگی از ضلع غربی حرم می آید ؛ بِاَبى اَنْتُمْ وَاُمّى وَنَفْسى، کَیْفَ اَصِفُ حُسْنَ ثَنآئِکُمْ ..
دلم قنج می رود برای زیارت جامعه ...

اَسْئَلُکَ اَنْ تُدْخِلَنى فى جُمْلَهِ الْعارِفینَ بِهِمْ وَبِحَقِّهِمْ،وَ فى زُمْرَهِ الْمَرْحُومینَ بِشَفاعَتِهِمْ،اِنَّکَ اَرْحَمُ الرّاحِمینَ

همسایه ی حرم

tahoora — Mon, 16 Apr 2012 09:34:00 GMT

چند روز است آمده ایم کاظمین . محل اقامتمان تا حرم حدود ۴۰ثانیه راه است ! به علاوه اینکه دو گنبد زیبای حرم کاظمین بهترین چشم انداز این روزهای عمرم شده .
خیابان اصلی باب قبله پر ِ" مطعم " است . از مشویات و مقلیات * عربی که بگذرم ٬ از فلافل های خوشمزه ی اینجا نمی توانم بگذرم . فلافل با نون صمون و سس انبه !

جای همه تان خالی هم در زیارت و هم در خوردن فلافل عربی .

* مشوی(ات) : تنوری / مقلی(ات) : سرخ شده

منو آسمون صدا کن

tahoora — Sat, 14 Apr 2012 08:36:00 GMT

سر سفره های مادر بزرگ همیشه شمع بود. روی هر شاخه ی شمعدان وسط سفره یک شمع سبزِ بزرگ میگذاشت . زرورق سبز می گرفت وبادام وپسته ها را می پیچید لای زرورق ها . از بچگی دلم قنج می رفت برای آجیل های سبز پیچ ِ سفره . تمام خاطره ام از آن موقع شلوغی ِ خانه است وشمع و آجیل های سبز و صدای روضه خوان که می گفت " مشک را به دندان گرفت " ...
میان روضه انگار هوای تازه جریان می گرفت ٬ شعله ی شمع ها تکان می خورد . اشک شان بیشتر می ریخت !

حیاط خانه ی مادربزرگ مثل همه ی خانه های قدیمی یک حوض بزرگ داشت . کنارش گلدان های حُسن یوسف دلربایی میکردند . شب بو و شمعدانی هم بود٬ اما دلربایی حُسن یوسف طور دیگری بود .
غروب های تابستان سجاده اش را می انداخت توی حیاط کنار حوض . بعد از نماز نگاهش به آب حوض بود و عکس ماه که موج میخورد روی آب و ذکر لبش می شد " ای ماه بنی هاشم / خورشید لقا عباس " ...

محل اقامت شارع میثم تمار است . خیابان را که مستقیم بیاییم به سمت حرم می رسیم به حرم حضرت عباس (ع) و بالای در هم نوشته شده " السلام علیک یا ساقی عطاشی کربلا " به موازات خیابان میثم تمار نزدیکی های حرم یک کوچه ی فرعی است که هر دو طرفش مهر و تسبیح فروشی است . کوچه را که داخل شویم ده متر جلوتر کف العباس است ..
این روزها به نیابت از مادر بزرگ اول می روم " کف العباس " و بعد حرم ..
باران هم که ببارد حال آدم یک جور دیگری می شود .. همه چیز انگار روضه خوان می شود . دیدم شمع روشن کرده اند کنار کف العباس .. دلم برای مادر بزرگ و سفره های " حضرت ابوالفضل-ش" تنگ شد..
دلم برای روضه های حضرت عباس تنگ شد ...
ای اهل حرم میرو علمدار نیامد / سقای حسین سید و سالار نیامد ..
.
.
عکس را خودم گرفتم . خیرات مادر بزرگ . برسد به روحش ...

* تیتر عبارتی از تصنیف "بی واژه " محمد اصفهانی است .

من به کجا نظرکنم !؟

tahoora — Sun, 08 Apr 2012 13:13:19 GMT

غروب مسجد کوفه ناگفتنی است . کیف میدهد نشستن میان مسجد و آرام گرفتن .
خاصه اینکه هوای بالای سرت هم نیمه ابری باشد و نسیم خنکی بوزد . آسمان آبی بیفتد پشت گنبد حضرت مسلم و نور زرد از زیر گنبد بتابد به آسمان..
آب ِ حوض میان مسجد موج میخورد و بچه ها با لهجه های غلیظ عربیشان آب بازی میکنند ..
محراب حضرت علی علیه السلام خلوت است . کنارش هم یک منبر با سنگ مرمر است . جلوی منبر نشستم که خستگی در کنم ، نمیدانم چه شد یاد سکانس آخر فیلم مختارنامه افتادم . دلم یک جوری شد .. دلم مُحَرَم می خواهد .. هرچند که مُحَرَم در قلب فاطمیه است . اما من دلم محرم میخواهد . همان عَلم و کُتل ها را .. همان زنجیر زنی ها را .. همان چای روضه های " حسین" را ..
اصلا چقدر دلم " کربلا" میخواهد .

پ.ن: هر روز که به حرم می روم سر راه از جلوی کامپیوتر هتل رد می شوم اما میلی برای نت ندارم ! خودم هم باورم نمیشد یک روز به این راحتی اعتیادم را ترک کنم :)

روزهای بارونی

tahoora — Mon, 02 Apr 2012 18:34:16 GMT

سرتاسر روضه ی تو / شعرای عاشقونه / گلدون یاس خونه / این شب ها روضه خونه ...
دیشب باران بارید . همه ی صحن خیس شد . فرشها را به سرعت جمع کردند . زیر ناودان طلا غلغله شده بود .. امروز هم باران آمد. این روزها هر روزش قرار است باران بیاید . ایوان نجف را مشکی پوش کرده اند . برعکس چند روز پیش که برای میلاد حضرت زینب (س) همه جا چراغونی بود !
حالا مدام باران می بارد .. کتیبه های مشکی اطراف هم خیس باران شده اند...
نوروز امسال در نجف می گذرد . روزهای ایام فاطمیه هم ...